Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Hier kan je informatie vinden over de vernieuwingen, regels en verzonden nieuwsbrieven van AVO!

Moderator: Fran

User avatar
Shizu
Cosplay Fanatic
Cosplay Fanatic
Posts: 12502
Joined: Tue 17 Jan 2012, 18:47
Location: Bijna in Tokyo
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Shizu » Sun 19 Jun 2016, 15:50

Sounds like a plan!


Image

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Mon 20 Jun 2016, 17:26

Tijd voor Nara.

Dat Nara bekend staat vanwege de herten weet ik allang. Maar het blijf toch grappig om ze random op straat tegen te komen.

Dus we stonden weer vroeg op en gingen naar Nara. Het weer was weer warm. We besloten om vanaf het station te gaan lopen. Dan ben je eigenlijk al in het park. En dus kom je al snel de herten tegen. Die zijn dan geinteresseerd of je eten heb. Nu waren ze meer geinteresseerd in mijn vriendin, dan in mij. Ik kon naast ze staan en alsnog deden ze niks. Misschien een beetje snuffelen, maar dat was het. Bij mijn vriendin pakten ze zelfs het papierwerk met route af en gingen ze haar achterna. Ik vond het wel grappig om te zien, zij vond het wat minder grappig.

De mensen die dan de zogenoemde deer crackers kochten werden vaak half 'aangevallen' door de herten. Die dachten: "Jij hebt lekker eten voor mij, nom nom!" Ik zag hoe de herten op die mensen met deer crackers afgingen. Ik vond het zelf niet zo nodig om datzelfde te gaan doen, haha.

We liepen door naar een gebouw waar je bovenaan een mooi uitzicht hebt van Nara. Ik moet je zeggen dat ik de bergen enorm indrukwekkend vind. Daar kan ik lang naar kijken. Dat de zon dan opeens tevoorschijn komt en dat je dan ziet hoe het de bomen verlicht.

Op naar de volgende locatie: Todai-ji. Voordat we daar waren moesten we heel wat herten ontwijken (nou ja.. mij moesten ze niet hebben).

Ik ging even zitten en keek hoe een groepje jonge kinderen (5 jaar oud, ze stelden zich in het Engels voor) gingen zingen met hun docent die een gitaar bij zich had. Het was een leuk liedje over 'Hoi, hoe gaat het ermee.' 'Het is mooi weer.' etc. Ik vond het zo schattig (en ik heb vaak weinig met kinderen, behalve als ze zo zoet zijn) dat ik even bleef zitten. Mijn vriendin vroeg zich inmiddels af of ik moe was. Maar ik vond het leuk om die kids te zien en hoe mensen opeens op de zang afkwamen, als vliegen op licht die opeens in de duisternis aanging.

Todai-ji is een indrukwekkend gebouw op zich. Van veraf lijkt het wel van normale grootte, maar eenmaal als je dichterbij komt merk je dat het wel een erg groot gebouw is. Het gebouw is in de 8ste eeuw na ene Christus gebouwd en bevat de grootste bronzen Boeddhabeeld van Japan. Mij is verteld dat er 3 mensen op zijn hand kan staan - er moet immers één keer in de zoveel tijd schoongemaakt worden - en dat hij ooit van goud was. https://nl.wikipedia.org/wiki/Todai-ji

Indrukwekkend! Na een rondje gedaan te hebben, heb ik wat souvenirs gekocht en liepen we weer terug. We zijn daarna verder gelopen in het park en kwamen een man tegen die promootte dat je gratis een demonstratie van een theeceremonie kon bijwonen. We waren eigenlijk op zoek naar eten, maar deze tussenstop werd gemaakt. Het was eigenlijk erg leuk. Drie dames in yukata vertelden over het maken van groene thee. Ik weet nog steeds de naam van de vrouw die het meeste aan het woord was; Yayoi. Ze kon veel grapjes maken over dat ze allemaal al heel oud zijn en nog steeds zo jong eruit zien door het drinken van groene thee. Ook over dat het geen probleem was om foto's te maken. Ze waren het inmiddels wel gewend, want ze zijn filmsterren.

Het was erg leuk om dit bij te wonen. Ohja, bij het proeven van zo'n thee moet je zeggen dat het lekker is en je moet slokjes nemen. Als je het in één teug opdrinkt, dan geef je aan dat het niet lekker is. Bij het maken van de thee moesten de mensen die dit deden zeggen dat ze de eerste thee lekkerder vonden. Haha.

Uiteindelijk kwamen we aan bij een restaurant bij het station. Daar at ik somen en tempura met rijst. Somen is koude noodles, ze hadden het werkelijkwaar op ijsklontjes neergelegd. Dan dip je het in sojasaus en slurp je het op. Zo'n koud gerecht is alleen maar welkom, want het was zo warm die dag!

Terug naar Osaka. Daar zijn we nog een warenhuis ingegaan om wat te shoppen en wat te eten en drinken. We hadden zoveel plezier, daarbij kon ik even contact opnemen met mijn moeder. Dankjewel gratis Wi-Fi!


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Cypher
Moderator
Moderator
Posts: 8359
Joined: Fri 26 Apr 2013, 11:21
Location: Leeuwarden

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Cypher » Tue 21 Jun 2016, 10:20

Dat was een behoorlijk lange dag zeg. Wel leuk zo te horen.
Dat somen klinkt trouwens ook niet slecht moet ik bekennen, had er al wel eerder van gehoord maar nog nooit geprobeerd.

In Nederland is er ook niet altijd de juiste gelegenheid om dat te doen aangezien we toch vaak liever wat warms hebben. Misschien eens op een warme zomerdag of iets.


Image

Trakt Profiel - My Anime List
Spoiler: weergeven
Sonata Arctica - I Have A Right wrote:I have a right to be heard
To be seen, to be loved, to be free
To be everything I need to be me
To be safe
To believe
In something

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Tue 21 Jun 2016, 18:22

Het is prima te doen, dan wel met wat groente en eventueel vlees erbij.

Osaka bezoeken zou de volgende dag op de planning staan, maar na die warme dagen begon het te regenen en te regenen en te regenen. Na wat overleg heen en weer ben ik alleen naar Osaka gegaan en rond gaan lopen met mijn koffertje in een warenhuis (MIO) bij Tennoji station. Daar waren leuke dingen, vooral de boekenwinkel vond ik supertof. Ik bleef extra lang hangen bij de manga en kwam per toeval terecht op de BL afdeling.

Ook zag ik geinige sokken, maar mijn voeten zijn net iets te groot. Als ik kijk naar de sokken voor dames dan zitten ze tussen de 21 en 25 centimeter (of 24) en mijn voeten zijn 26 centimeter. Volgens Japanse standaarden zijn mijn voeten dus groot. Olé! Dus ik heb uiteindelijk niks gekocht. Voor de terugweg had ik lekkere broodjes gehaald.

Nu was ik op station Tennoji en dus niet ver van Isshin-ji. Nu had ik mijn paraplu bij mij, dus het pokkenweer kon mij niet tegenhouden. Ik ben gaan lopen met mijn koffertje. Maar de paraplu bleek iets te klein en dus werden mijn armen natgeregend. Ondertussen stopte ik voor wat foto's. Ik kwam aan bij Isshin-ji en heb wat foto's gemaakt. Ik ben niet naar binnen gegaan, want entree kost geld en je moest je schoenen uitdoen. Nu heb ik van die schoenen - waarvan al diverse Japanners mij al mee bespot hebben - met van die veters en dat ik moeilijk moet doen om het uit en aan te trekken. Met die regen zag ik het helemaal niet zitten. Dus ik sloeg het maar over. Ik ben verder gaan lopen. Het was een park en dus zag ik wat leuke dingen, ik liep voorbij de Tennoji Zoo en Osaka Municipal Museum of Art. Maar ik wilde voornamelijk naar Tsutenkaku Tower.

Het was een behoorlijk stukje lopen, maar uiteindelijk was ik bij deze toren. Ik ben niet omhoog gegaan, want ik was uiteindelijk helemaal uitgeput. In een winkel dichtbij de toren heb ik wat souvenirs gekocht en ben ik teruggegaan naar het station. Op naar Tokyo. Ik kwam die avond laat aan thuis en ging lekker slapen!


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Wed 22 Jun 2016, 05:06

17 juni was de dag dat ik ging shoppen in Tokyo. Ik wilde wat dingentjes scoren die ik mee ga nemen naar huis en wat voor de volgende dag. Want de volgende dag was er een evenement in Tower Records Shibuya.

Eerste keer dat ik zo'n evenement meemaak, ik vind het lastig om mijzelf als fan te kwalificeren nu ik als promoter aan de gang ben. Wanneer ben je fan, wanneer ben je fangirl? Ik laat het liever niet publiekelijk zien. Zou een slecht gezicht geven en promoters in Europa (beter gezegd diegene die tours organiseren, ik doe dan nog enkelt shows) hebben al her en der een slecht gezicht. Want diegene die shows van Japanse artiesten regelen doen dit om chummy chummy te worden met artiesten, eventueel met ze in het bed te duiken en wat nog meer? Een relatie starten?

Dus ik vind het moeilijk om dingen kenbaar te maken. Ik blijf liever undercover fan, dan dat ik in de voorgrond ga staan en mijn (niet zo'n pretty) gezicht laat zien aan muzikanten. Al weet ik dat ze mij na een minuut toch wel weer vergeten zijn, want hoe maak je nou een 'goede indruk' als er misschien wel 50, 100, 100den anderen zijn die dat vooral willen doen?

Maar goed, ik heb besloten om ernaartoe te gaan en ik wilde wat geven uit Nederland. Ik had al sleutelhangers met houten klompjes meegenomen uit NL, heel erg typisch, haha. Ik wilde chocolade kopen (ondanks het hete weer), omdat ik een specifieke missie had voor één van de bandleden. En een brief. Nu had ik de brief al opgesteld toen ik onderweg was naar huis vanaf Osaka. Een vriendin heeft het vertaald naar het Japans.

Ik ben dus lekker gaan shoppen in de Closet Child in Shinjuku (die ik eindelijk gevonden had!) en kwam ook Pure Sound tegen. Bij eerstgenoemde bleef ik uren vertoeven. Ik zag al snel een koopje van een DVD van emmurée, later vond ik nog wat andere CD's die ik niet kon laten liggen. Maar de hoofdprijs was een boek. Dit was één van mijn missies voordat ik naar Japan ging: ik moest en zou dit boek met band scores vinden. Ik raakte voor mijn reis naar Japan geinspireerd door bepaalde gitaarstukken (en ja, ik ben een drumliefhebber, maar sommige liedjes weten mij gewoon goed te raken) en kreeg de neiging om weer gitaar te gaan spelen. De gitaar staat al jaren bij mij thuis. Ik weet nog dat Takmi van REMNANT vorig jaar er nog naar wees en ik tegen hem zei: ja... die klinkt waarschijnlijk zeer vals.

Ik stond bij de (leek op een IKEA) kast en zag hoeveel The Gazette boeken er stonden. Net daarvoor ging ik zoeken naar cali gari en ja hoor: een aantal spulletjes lagen daar, maar ik haalde het boek die ik wilde hebben er als eerste uit. Ik was direct enthousiast. Uiteindelijk liep ik weg met een goed gevulde tas met leuke goodies.

Zoals velen weten ben ik iemand van de hoedjes. Ik draag ze de laatste jaren heel veel, maar ik had er geen meegenomen naar Japan. Ik dacht: die koop ik wel in Japan. Tot op heden kom ik van die stomme 'stro' hoeden tegen, ook in het zwart, maar ik vind ze niet zo mooi. Ik heb er al diverse gepast, maar tot op heden niks. Die dag was ik ook aan het kijken naar hoeden, maar ik heb geen hoed gevonden. Wel kwam ik diverse muzikanten tegen, waaronder een drummer. Die staat geregeld bij het station van Shinjuku. Verderop waren er broers aan het zingen. Een meisje deelde flyers uit van het duo. Ondanks dat de muziek mij niks leek, bleef ik even staan. Je weet maar nooit. Toen ik wegliep, knikte ik naar het meisje. Ze bedankte mij voor het luisteren.

Ik moet zeggen dat ik hier enorm van kan genieten. Muziek op straat. Correctie: interessante/nieuwe muziek op straat. In het centrum van Den Haag heb je een oude man die er volgens mij dagelijks zit om zijn muziek ten gehore te brengen. Merendeels zijn het covers. Maar hij doet dit met plezier. Ik vind het tof om nieuwe muziek te horen. Dat je een stukje rondloopt en dan weer wat anders tegenkomt. Niet van die 'Halleluja Jezus' muziek of draaiorgelmuziek. Dat laatste is misschien wel iets typisch Nederlands, maar ik ontwijk dat ding elke keer. Ik zie het niet zo gebeuren in Den Haag, dat iemand bij het station muziek maakt, dat mensen daar blijven staan. Nu moet ik zeggen, als ik in Den Haag ben, ga ik niet vaak naar stations. Maar volgens mij is er ook niet echt ruimte voor veel mensen om er te blijven kijken.

Uiteindelijk besloot ik om de volgende ochtend nog te gaan shoppen voor chocolade, totdat ik op Higashi Nakano uitkwam via het JR station. En daar was ik nog nooit uitgelopen, dus ik was een beetje de orientatie kwijt. (Ik neem altijd de Toei, de ingang daarvan is niet alleen bij JR, maar ook elders -> waar ik dus altijd instap) Ik was even gaan zitten op een bankje, terwijl een muzikant tegenover mij muziek zat te maken. Hij had een beetje pech. Iedereen liep hem voorbij, hij kreeg geen aandacht en dus ook geen geld. Maar de muziek klonk niet zo heel slecht en zijn stem klonk prima. Na een tijdje pakte ik mijn kleingeld en dropte ik dat in zijn gitaarkoffer. Hij knikte naar mij, terwijl hij bezig was met zijn volgende liedje. Het was iets van een paar honderd yen, maar ik had een tijdje naar zijn muziek geluisterd en in principe is dat toch wel iets waarvan je zegt.. je luistert, dus je moet betalen. ;)

Dus ik ging naar huis, dacht ik... ik kwam opeens op een punt dat mijn navigatie zei dat ik verder de verkeerde kant op ging. Ik draaide mij om en liep terug en toen zag ik een supermarkt. Hij is nog open om deze tijd? (half 10) Ik stapte naar binnen en ging rondlopen. Veel keuze, deed mij denken aan de Harves winkel in Osaka. Ik liep er rond en kwam lekkere producten tegen met een afprijzing, zoals fruit. En fruit in Japan is duur! En toen kwam ik terecht bij de snoepafdeling en kwam ik zelfs Droste tegen! En Fran snoep! Ik heb even ingeslagen en ging naar huis. Mijn missie voor de volgende dag is rond. Nou ja, ik moet alleen nog wat schrijven.

De volgende dag was ik dus gaan schrijven en dat lukte aardig. Ik had alles klaar en ging op weg naar Tower Records Shibuya. Daar leverde ik mijn bonnetje in die ik kreeg en kreeg een andere ervoor terug. Geel. Ik had geen idee wat het betekende. Ik ging naar de vierde verdieping en bleef wachten. Hoorde dat iedereen naar voren kon komen (er stond al een groep die zogezegd een extra ticket kregen, omdat ze op tijd waren met het aankomen van een cd) en dus stond ik te wachten tussen allemaal Japanners. Niet zo gek natuurlijk, maar ik was uiteindelijk zover ik kon zien de enige niet-Japanner. Het duurde even, maar om 2 uur kwamen de bandleden naar het podium om een praatje te houden. Ik was eigenlijk benieuwd naar de lengte van de bandleden. De zanger is de kleinste, maar zeker niet veel kleiner dan mij (1m72). De rest is langer dan mij, maar dat zal hooguit een paar centimeter schelen. Ik zag niet direct wat voor schoenen ze aanhadden, maar ze hadden allemaal geen plateau aan, dus dat maakte het wat makkelijker.

De bassist Kenjirou had het meeste te vertellen, hij zat ook netjes in het midden, zodat hij kon switchen van de ene bandlid naar de andere. Hij was ook veelal in gesprek met de gitarist Ao. Dolde wat en er werden behoorlijk wat grappen verteld. Ik kan je zeggen, ik begreep er weinig van. De zanger, Shuuji, had niet zoveel te vertellen. Hij zat helemaal rechts (voor mij links) en zat een beetje te zitten. Als Kenjirou hem wat vroeg, gaf hij wel antwoord, maar de microfoon was niet bij zijn mond. Uiteindelijk zei Kenjirou dat die microfoon wel bij zijn mond gehouden moest worden, want de mensen achteraan verstaan je niet. Geen idee wat dit was, maar de zanger leek wel verlegen. Of misschien zat hij niet lekker in zijn vel, het blijft maar een mens. Na een half uurtje ouwehoeren en grappen (cali no kashi) was het tijd om handen te schudden. Ik keek om mij heen, allemaal mensen met een blauw papiertje. Er werd ook wat gezegd over de kleur blauw. Hmmm... volgens mij hoor ik hier niet te staan. Dus ik liet allemaal mensen voor en zag opeens een medewerker van Tower Records. Die had ik al eerder aangesproken, dus ik liep uit de massa en vroeg aan haar of ik moest wachten. Ja, geel is de laatste. OK, dan wacht ik netjes. De rij werd kleiner en kleiner. Ik zag mensen handen geven en wat zeggen. Ik had mij daar niet op voorbereid. Het enige wat voorbereid is, zaten in drie tasjes. Uiteindelijk kwamen er nog wat mensen binnenlopen met een blauw papiertje. En toen waren de gele en witte kaartjes aan de beurt. Je mag de handen schudden, cadeautje geven en je krijgt een foto - werd er gezegd.

Ik met mijn gebrekkig Japans wist er weinig uit te brengen doordat ik niet voorbereid was. Ik dacht dat ik een hand kon schudden, douzo kon zeggen en het cadeautje kon overhandigen. Niet dus. De zanger was stil, maar gaf een hand. Awkward. OK, cadeautje! Hij dankte mij. Ik zag achter hem een behoorlijke stapel van cadeaus die hij had gekregen, maar de rest kreeg ook heel wat cadeaus. Mij is een beetje onduidelijk wie nu het populairst is. Zelfs bij mij is het iets gaan verschuiven door het schudden van de handen. De bassist is beter in Engels (heb gehoord van iemand dat hij in Washington heeft gestudeerd aan een uni????) en was wel benieuwd naar de inhoud van het tasje. Ik zat hardop na te denken wat te zeggen: Oh.. himitsu? Hai! (niet echt, maar goed). Of ik kom naar de liveshow de week erop? Natuurlijk! Supertoffe vent. En dan de gitarist, ik begon in het Engels, hij keek mij verward aan. Ik corrigeerde mij snel in het Japans. Hij reageerde positief. Tijd voor het cadeautje. Bedankt! Hij vroeg of ik er ook ben bij de liveshow. Natuurlijk. Ik zie je dan, zei hij. Hij gaf aan mij een poster en een gesigneerde foto. Ik dankte hem en zei tot volgende week.

Ik liep weg met een goed gevoel. Ik bleef nog even hangen om te kijken wat ze verder gingen doen. Natuurlijk maken ze een cheki. De Tower Records heeft een leuke verzameling ervan. En uiteindelijk gingen ze weg.

Ik ging naar huis om mijn spullen in veiligheid te stellen. Toen bleef ik praten met de Duitse huisgenoot. Dat duurde wat lang, dus ik ging haasten naar Daikanyama UNIT voor Lillies and Remains. Wat een interessante zaal. Ik moest helemaal naar beneden, op diverse plekken hangen er tv's, dus mocht je een rookpauze of iets dergelijks nemen, dan mis je niks van de show. De zaal was propvol - de leden van PLASTICZOOMS waren er ook bij - de band liet veelal liedjes horen van Romanticism, het album die ik al even van hun bezit. Maar ook de klassiekers, die we via YouTube kunnen beluisteren. Het klonk allemaal goed, met hier en daar een leuke live toevoeging. Ik vond de show nogal kort aanvoelen, het was niet langer dan anderhalf uur. Na de show kon ik merchandise kopen. De rij was lang en bleef lang. Na een tijdje kwamen de bandleden van Lillies and Remains naar de stand om te signeren. Na het aankopen van wat ik wilde hebben, haalde ik het plasticje ervan van hun debuut EP. Ik was netjes aan het wachten totdat ik aan de beurt was. De band neemt graag hun tijd. Toen het mijn beurt was keek ik de bandleden aan en wachtte ik totdat ze wat gingen zeggen. Lillies and Remains zingt in het Engels, maar dat zegt helemaal niks over hun kunnen qua Engels. Ken namelijk wel een aantal artiesten die Engels zingen, maar er qua converseren weinig van bakken. *kijkt een bepaald iemand aan*

"Thank you for coming!" "You are welcome. Thank you for the great show!" "Where are you from?"
En zo heb ik even met hen gepraat over muziek, dat ze naar Europa moeten komen (ze willen wel naar NL komen) en dergelijke. Ik hoop echt dat ze komen. Jun van PZ had ik er nog over gesproken: die kijkt ernaar uit om PZ met LeR te laten touren in Europa. Dat zou supertof zijn!

Tijd om naar huis te gaan. Dat was een drukke dag!


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Thu 23 Jun 2016, 05:43

Verder met 19 juni, ik had mij voorgenomen AVO een boost te geven, omdat ik het behoorlijk stil vond op het forum. Ook had ik wat geschreven. Uiteindelijk ben ik naar de Nakano Broadway gegaan om wat rond te lopen. Ik kwam per ongeluk terecht bij de BL afdeling van Mandarake. Ik vind de zaken met de manga zo opgezet dat de gangentjes smal zijn en de kasten vaak heel hoog zijn. Daar is zo'n trapje wel voor nodig. Ik kwam diverse bekende titels tegen, maar ik en mijn Japans... nou ja, ik was eigenlijk op zoek naar merch. Ik kwam elders heel veel Osomatsu-san tegen, het is heel populair. Dat is ook aan de prijzen te zien.

Wie ook populair lijkt te zijn is Shinya van Owari no Seraph. Een middelmaat button was al 1600 yen. Maar toen zag ik er 1 van Mika en die was 2200 yen. Hallo? Ik wil best iets van Owari no Seraph, maar het moet wel leuk blijven. Voor een vriendin kwam ik een Doraemon tas (katoen) tegen, maar ik wist niet zeker of ze die wilde hebben. Dus ik maakte een sneaky foto en stuurde het naar haar op. Om later te horen dat ze dat wel wilde hebben, maar toen was ik al thuis.

Ik kwam tot mijn verrassing in een hoekje van een winkel wat merch tegen van Aoharu x Kikanjuu. En toen zag ik een button van Hotaru en begon ik heel blij te klappen in mijn handen. Ik weet het, ik ben gek, maar dit is mijn 2D girlcrush. Dus die button heb ik nu in mijn bezit!

Bij het station van Nakano bleef ik kleppen met wat mensen via Facebook (daar is gratis wifi) en uiteindelijk liep ik naar huis. Is laat geworden door al die gesprekken.

De volgende dag was de ontmoeting van wat vrienden, waaronder Benicco. Zij heeft onder andere een cover gemaakt van OROCHI. Ik ben haar gaan volgen op Twitter en toen kwam er een gesprek en later ook een interview voor op AVO Blog. Sindsdien houden we contact. Ik had haar aangegeven dat ik in juni in Japan zou zijn en ze wilde graag meeten.

Eerst was ik solo nog Shibuya ingegaan, omdat ik een specifieke winkel (Tsutaya) wilde bekijken. Ik liep er binnen en zag allemaal promotie van diverse artiesten. Ik vind de promotie die ze doen in Japan veel boeiender. Ook wel creatiever met borden, het uitprinten van foto's en uitknippen, plakken op karton en dergelijke. En dan met al die berichten erbij. Ik vind het wel wat hebben. Ik ging richting de manga en eenmaal op die verdieping draaide ik mij om. Ehm... dit is de BL afdeling? Hoe krijg ik dit nu voor elkaar? Alsof het mij roept? Maar waarom? XD

(Inmiddels via de LINE chat kreeg ik te horen dat Shizu mij niet meer geloofd dat ik per ongeluk op de BL afdelingen van manga terechtkom.) Na wat rondlopen, eigenlijk wilde ik nog bij de Starbucks wat gaan drinken en kijken naar de Shibuya Crossing, maar het was zoals altijd te druk en alweer tijd om richting Harajuku te gaan.

Ik stond bij de GAP te wachten in de zon. Ik keek naar het stationnetje (waarvan plannen is om het te verbouwen!) en zag allemaal mensen foto's maken. En toen liep er iemand naar mij toe die ik ken. De social talk werd gestart en er werd gevraagd over hoe ik Benicco ken en toen stond ze voor mij.

Haar Engels via de chat lijkt prima. Maar blijkbaar is dat dus niet zo voor het spreken ervan. Nu kom ik dat probleem vaker tegen. Dus we hadden een vertaler en die kennen we allemaal wel (maar meld ik maar niet alhier). Het begin was nogal stilletjes, maar toen werden er vragen gesteld over bijvoorbeeld mijn werk. Het uitleggen van waar ik momenteel werk (een cooperatie, mensen aan werk helpen etc.) is best lastig. Maar het idee was wel zo'n beetje duidelijk gemaakt met veel moeite. Eerst even lunchen en toen ben ik de bekende straat ingegaan, genaamd Takeshita Dori. Het was er natuurlijk superdruk, daarbij waren veel dingen niet echt voor onze doelgroep. Al vind ik sommige dingen nog steeds tof. Toen liepen we een straatje in en kwamen we de ClosetChild CD tegen. Of ik hier naar binnen wilde? Het stond heel stiekem nog op mijn planning. Dus we liepen naar binnen.

Van mijn gezelschap zei de één dat het nogal donker was allemaal. Niet haar ding. De ander bleef kleppen met de cashiere. Ik werd nog voorgesteld als de promoter uit Nederland. Ondertussen was ik snuffelen en vond ik wat spulletjes met een connectie tot cali gari. Het zal jullie toch niet meer verbazen? Ik heb nu een handdoekje voor deze warme zomer en hij is roze. XD

We gingen verder de Takeshita Dori in en liepen wat winkels binnen. In de straat zag ik wat niet-Japanse mensen staan aan de zijkant. Er was mij verteld dat er mensen zijn in die straat die je 'agressief' ergens naar binnen willen halen. Nu was er niks gebeurd en heb ik ook niks gezien, maar ik was er wel op voorbereid.

Benicco kwam nog met een winkel gevuld met traditionele Japanse spulletjes. Erg mooi om te zien. De vertaler moest weg en toen waren we met z'n tweetjes. Inmiddels was Benicco wat spraakzaker. Toen moest ze pinnen bij Lawson en vroeg ik aan haar of ze mij wilde helpen bij de Loppi machine. Ik wilde al een aantal keren een kaartje kopen, maar het lukte mij maar niet. Ze zei dat ze mij wilde helpen, dus we stonden in de rij bij de Loppi machine. Een meisje probeerde wat te kopen, maar het lukte maar niet. Het duurde en het duurde en ze gaf niet op (heel goed!). Dus we besloten naar een andere Lawson te gaan. Toen kwam de volgende persoon (een supportbassist van een band) ons gezelschap houden. "Oh, je gaat cali gari zien? Tof!"

Ik heb na al die tijd nog geen kaartje voor de final en ik durfde eerder niet aan iemand anders te vragen, maar had ik dat maar wel gedaan!

Dus daar staan we dan voor de volgende Lawson Loppi machine. Foutmelding. Foutmelding. Foutmelding. Huh? Het is toch niet uitverkocht? Foutmelding? Ik begon het opeens warm te krijgen. Er kan ook met een P-code besteld worden? Daarvoor moeten we naar een andere winkel. FamilyMart. Maar na lang zoeken op die machine konden we geen P-code invoeren. De medewerkster vertelde ons dat dat niet kan. Aha. Duidelijk. Terug naar Lawson. Drie keer is scheepsrecht?

Foutmelding. Foutmelding. Foutmelding. Wat blijkt? We staan er op de verkeerde tijd, het was druk op het systeem (oftewel meerdere mensen waren kaartje skopen) en dus wilde het niet meteen werken. Vandaar dat dat meisje het probleem had met het kopen van een kaartje bij de andere Lawson! Foutmelding. Ha! Dit is het concert. Ok, staanplaats. Foutmelding. Foutmelding. Foutmelding. Ha! 1 kaartje. Foutmelding. Foutmelding. Foutmelding. We gaan verder. Foutmelding. Foutmelding. Mijn naam invoeren. Ik heet per heden Furanshisuka Haakun. Telefoonnummer invoeren (niet die van mij). Foutmelding. Foutmelding. Foutmelding. En toen had ik het bonnetje in mijn handen. Missie geslaagd! En toen stond ik bij de kassa om het kaartje te betalen. En toen had ik het kaartje in mijn handen. Whoop! Zoveel heb ik er voorover. XD

Tijd om te gaan eten. Typisch Japans natuurlijk! Dit zaakje was net geopend. Het was een zoektocht om te vinden. We liepen door donkere straatjes en toen waren we er: Een Mexicaans zaakje. Jaha, tijd voor taco's!

Hele gesprekken over bepaalde dingen. Maar ook genieten van het eten. De quacemole werd ter plekke klaargemaakt. De persoon die het klaarmaakte was erg snel met twee houten spatels. Ik en de muzikant dachten tegelijk: dit is een drummer in zijn vrije tijd! Er werd op een bepaald moment een plaat neergezet en er werd een substantie omheen geschonken en in de fik gezet. Het gaf een hoog vuur, erg gaaf om te zien. Tijd voor taco's!

Na veel genieten van het eten was het dan toch echt tijd om naar huis te gaan. Ik bedankte de twee voor hun gezelligheid. En zij waren blij om mij te ontmoeten.


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Shizu
Cosplay Fanatic
Cosplay Fanatic
Posts: 12502
Joined: Tue 17 Jan 2012, 18:47
Location: Bijna in Tokyo
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Shizu » Thu 23 Jun 2016, 09:30

Ik heb weer bijgelezen, je maakt zoveel mee! Echt top!


Image

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Thu 23 Jun 2016, 14:41

Als je mij gaat vragen om wat nu echt een hoogtepunt was, dan maak je het mij erg moeilijk!

21 juni had ik in de avond afgesproken met een vriendin. We zouden naar een hardrock cafe gaan, dus bandshirt aan. Eerst ben ik naar Ikebukuro gegaan om naar de Sunshine City te gaan. Het was natuurlijk weer erg druk en daarmee bedoel ik niet alleen de bezoekers. Er waren ook veel promoters. Ik moet zeggen dat ik het soms nog best irritant vind.

Eenmaal aangekomen bij Sunshine City ben ik gaan rondlopen. Ik kwam in leuke zaakjes terecht, maar ze hadden geen leuke spulletjes. Ik kwam bij de Pokémon Centre terecht, maar zag later ook een Osomatsu-san cafe. Die was trouwens leuk aangekleed, maar het was er zo druk dat ik niet wilde wachten. Ik ging op zoek naar Brand-x. Ik wilde toch het zaakje zien. Voordat ik de trap afging werd ik begroet door Arlequin, nou ja.. een poster ervan. Ik kwam binnen en een medewerker wilde wat tegen mij zeggen, maar stopte direct na het zien van mijn gezicht. I am so sorry for my face (dacht ik eventjes). Ik zag Yada druk zitten werken. Die had alleen oog voor zijn computer. Ik liep rond en zag supertoffe foto's, posters (zelfs van Led Zeppelin) en borden met handtekeningen. Maar er was verder niet echt iets boeiends voor mij, dus ik was er niet al te lang. Verderop was de Mandarake. En ik zag al op het bord hoe laat het was: "BL". HOE!

De zaak was trouwens gemixt met idol en BL. Dus als je fan bent van ARASHI kun je er ook terecht. En heel toevallig ben ik er heel erg fan van (*kuch*), dus liep ik naar binnen. Ik liep naar buiten met wat manga. Hey! Die DRAMAtical Murder manga kon ik niet laten liggen voor 400 yen. Na even lopen richting het station van Ikebukuro kwam ik de ClosetChild CD tegen. Daar ging ik ook maar naar binnen. Het was trouwens niet alleen CD's, ook kleding. Net voordat ik wegliep kwamen er muzikanten binnenlopen die op de foto wilde met een poster. Ik herkende ze niet, sorry, maar ik had haast.

(Even tussendoor, dit waren ze: )

Ik was de tijd vergeten en was bijna te laat voor mijn afspraak. Dat werd trouwens te laat, want ik nam de verkeerde trein en uiteindelijk stopte die steeds kort voor aankomst van een stop. Dus ik kwam veel te laat aan. T_T

En dan was de hardrock zaak ook nog vol. Dus gingen we omurice eten bij Baby King Kitchen. Overdag zit het vol met ouders en kids, in de avond zaten er mensen die lekker relaxed willen zitten, maar wel de sfeer willen meepakken van de omgeving. Kinderboeken, knuffels, speelgoed, kleine banken en tafeltjes. Het het eten was lekker.

Uiteindelijk zaten we vol en gingen we verder. Dat werd een soort van purikura maken en een taiko spel doen. Ik was blijkbaar niet heel slecht. Of ik karaoke heb gedaan. Weleens, maar niet in Japan. Niet? Kom op, tijd voor karaoke!

En toen stond ik in karaoke kamer 69 te zitten. xD Ik kon Japanse liedjes kiezen (oh, wat had ik graag een cali gari liedje willen zingen... of goatbed, maar die vond ik niet), maar ik kan niet zo heel goed Japans zingen. Dus dat werden westerse liedjes a la Tears for Fears, Queen, ABBA, Linkin Park, SiM en The Offspring. Het was erg gezellig en om half 12 pakte ik de trein richting Nakano.

Eenmaal thuis bedacht ik dat ik vergeten was een cadeautje te geven aan die vriendin. Stom!


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Shizu
Cosplay Fanatic
Cosplay Fanatic
Posts: 12502
Joined: Tue 17 Jan 2012, 18:47
Location: Bijna in Tokyo
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Shizu » Thu 23 Jun 2016, 15:54

Een goed gevulde dag!

En dat 2tal die je tegenkwam is van de nieuwe band Balalaika (waar o.a. Yudai ex, Black line in zit)


Image

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Fri 24 Jun 2016, 04:43

Ja. Ik zag de link al. Ik kende dd band niet echt. Wel van de naam gehoord. :)


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

Henk
Kawaii menbaa desu ne!
Kawaii menbaa desu ne!
Posts: 835
Joined: Sat 16 Apr 2011, 20:08
Location: Waterland

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Henk » Sat 25 Jun 2016, 15:45

Heel inspirerend allemaal, Fran !


Image

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Sun 26 Jun 2016, 04:16

Fijn om te lezen dat het inspirerend is! :)

Goed, waar was ik? 22 juni. Ik ben naar Akihabara gegaan, want dat moet de otaku hemel zijn. Nu vind ik Nakano Broadway al tof, dus ik had hoge verwachtingen. Het zag er inderdaad indrukwekkend uit. Ik stopte al bij de AKB48 cafe en zag verderop een Gundam Cafe. En toen verderop werd ik geconfronteerd met leuke 2D karakters en waren maids aan het flyeren voor hun maid cafe.

Ik moet zeggen, dat laatste werd zeer irritant, want op een gegeven moment had ik om de zoveel meter een maid die mij een flyer wilde geven. Ik begon het vervelend te vinden en begon steeds sneller te lopen. Het rondlopen in Akihabara ging prima. Ik heb lekker lopen snuffelen in diverse winkels en had mijn favoriete koffiestek gevonden: Veloce. Deze bevindt zich ook in Nakano en Ikebukuro. Lekker, zonder dat mensen je raar aankijken, alleen genieten van een bak koffie met wat lekkers.

Uiteindelijk ben ik teruggegaan naar Ikebukuro om weer eens rond te lopen in Sunshine City. Dit beviel mij toch beter. Ik kwam uiteindelijk na eerst verkeerd gelopen te hebben terecht bij Alta in Sunshine City. En dat is maar goed ook, want ik kwam daar wat leuke goodies tegen. Uiteindelijk wilde ik nog naar het Osomatsu-san cafe, maar het was druk. Wel jammer, maar het geeft niet.

Ik ben daarna naar huis gegaan.

De volgende dag had ik bedacht om het rustig aan te doen (ik wilde wat voor AVO doen, maar dat mislukte), ik ben nog naar Nakano Broadway gegaan. Ik was trouwens op zoek naar de zaak die ijs van zeven lagen verkoopt. Ik kwam thuis met een aantal buttons. Mijn button verzameling die ik al had, thuis heb en erbij heb gekocht.. dat is behoorlijk nice!

En dan 24 juni: de dag dat ik de band cali≠gari live ging zien. Ik had bedacht om het rustig aan te doen voor het concert en vertrok in de middag. Aangekomen in Roppongi, liep ik naar EX THEATER toe en zag ik een lange rij voor de merchverkoop. Die was gestart om 16.00 uur. De rij werd langer en langer en na een tijdje mochten er nog maar een aantal mensen in en was het voorbij.

Merch uitverkocht? Ik snapte het voor geen meter, maar uiteindelijk zag ik bij binnenkomst (op nummer) dat ik gewoon merch kon kopen. Ik dacht eerst van; "Dat komt later nog wel", totdat ik de cover van FANDEATH voorbij zag komen (van goatbed). Ehm.. in de rij dan maar!

Hoe de show was? Dat lees je hier: viewtopic.php?f=11&t=5950&start=45#p140250
Ik schreef 1 van mijn hoogtepunten, maar als ik er nu naar terugkijk, denk ik dat dit mijn hoogtepunt zal worden van mijn eerste Japantrip. Ook wel grappig was de rij voor de merchverkoop na de show, die was zo lang dat het via de gang en trappen naar beneden liep en dan een stuk naar boven. Allemaal netjes in de rij, rustig wachten totdat ze aan de beurt zijn. Ik heb trouwens ook de parfum van cali≠gari kunnen kopen! En buttons.

Na thuiskomst van deze show kon ik niet zo goed slapen, wat wel balen was. Ik vermoed dat ik niet kon slapen vanwege het concert die zo goed was. Maar ja, ik moet toch een keer gaan slapen, want ik had een lunch gepland staan de volgende dag in Roppongi.

Daar ontmoette ik twee mensen voor het eerst, waaronder één waar ik al even contact mee had. We spraken over visual kei, de visual kei fans, tourorganisaties en over mijzelf. Uiteindelijk was het half 4 en besloot ik nog rond te lopen in Roppongi. Ik was bij Roppongi Hills, dus ik liep daar eerst rond. Ik kwam erachter dat ik de Hula Lehua contest heb gemist. Balen!

Ook was er een 4D (thermo) attractie, waarbij je de hitte en kou kon voelen, terwijl je naar een scherm stond te kijken. Was even interessant. Daarna ben ik gaan lopen richting Holland Hills, kwam ik heel dicht in de buurt bij de Tokyo Tower, maar omdat ik alleen maar stelletjes die richting op zag lopen, besloot ik verder te lopen en nam ik de trein naar Nakano. Daar heb ik nog zitten kleppen met een huisgenoot en twee (Belgische/Nederlandse) mensen die in de guesthouse hiernaast wonen, maar geen kookstel hebben (ivm verbouwing). Beetje gezellig lopen kleppen en toen was het tijd om te relaxen en te slapen.

Vandaag heb ik een afspraak met een vriend van mij. En vanavond een concert.


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Mon 27 Jun 2016, 05:05

En dan is het nu tijd om te bespreken hoe het gisteren was gegaan.

Met die vriend van mij had ik afgesproken in Ochanomizu. Daar zijn veel CD's en muziekzaken. Maar om eerlijk te zijn hebben we er gewoon langsgelopen. Veel gitaarzaken. Bij een zaakje hebben we pasta gegeten. Ik had een medium size, hij had large. Ik had deze vriend al wat jaartjes niet gezien, maar we spreken elkaar weleens via Facebook. Nu is al het begin soms een beetje stroef, maar ik kon prima praten. We hebben een aantal dezelfde vrienden en dus ging het daar ook nog over.

Één van die vrienden had mij gewaarschuwd, dat als ik zou afspreken met deze vriend, dat het misschien niet zo heel bijzonder is. Want zij was uiteindelijk bij de Starbucks terechtgekomen. Toen ik dat zei, moest die vriend lachen. We zijn uiteindelijk gaan lopen richting de "East Gardens of the Imperial Palace". Het was warm, heel warm, zo warm! Rondom de locatie waren wegen afgezet voor fietsers. Was wel een leuk gezicht. Ook kwamen we heel wat mensen tegen die aan het joggen waren. We bespraken dat, ze zijn wel gek om in deze hitte zo druk bezig te zijn - terwijl wij in donkere kleding in de zon aan het lopen zijn - Tsja.. In ieder geval kwamen we de tuin binnen en liepen we rond, op zoek naar schaduw. Dat werd een soort van spel.

Maar er was veel zon. We liepen een bepaalde route en na nog geen uur waren we alweer buiten. Toen liepen we verder en verder en verder. Zo liepen we de Ginza discrict in. Hier en daar interessante plekken. Zo kwamen we voorbij straten met winkels met dure merken. Sommige straten waren niet begaanbaar voor auto's, dus waren er terrasjes geplaatst. Ik begon wel trek te krijgen in een drankje, een zeer cool drankje. Maar we bleven lopen en lopen en lopen. Die vriend stelde voor of ik wat wilde drinken. Ja! "Zeker geen Starbucks?" Ik moest lachen: "Maakt mij niet uit, ik wil een cool drankje." Het werd uiteindelijk de Starbucks, dus ik kan het grapje maken! Ik nam een Matcha frappucino en hij nam ijskoffie. Toen gingen we naar een gebouw - weet helaas de naam niet - die ons uiteindelijk naar de 47ste verdieping bracht voor een mooi uitzicht. Daar hebben we een tijdje gezeten en uiteindelijk ben ik gebracht naar het station, want ik had nog een concert in de planning.

Voor mijn gevoel ging ik vroeg weg, maar ik kwam net na de opening van de zaal aanlopen. Ik was een beetje rondjes aan het lopen en dacht dingen te herkennen van de laatste keer dat ik naar de Ikebukuro CHOP was gegaan, maar dat was niet zo. Eenmaal aangekomen in de zaal herkende ik iemand die ik gister had ontmoet, maar zag ik Marie en Takmi van REMNANT niet. Want met hen had ik afgesproken. Lekker handig, kleine zaal, maar ze zijn onvindbaar. Dj's DORA en Legi wisten het publiek omstebeurt te vermaken met muziek, terwijl kihito het beeldmateriaal had verzorgd. Wel interessant, mix van heel veel oude beelden, bloot, satanische feel etc.

Het begon met 666 (three six): de band bestaat uit vijf bandleden, een vrouwelijke zanger die weet te grunten en een feestje weet te maken. Er liep nog een vrouw rond met een gitaar, maar na even kijken kwam ik erachter dat de gitaar nep was. Ze maakten er een feestje van, ballonnen werden in het rond gegooid en er werd heel wat afgeschreeuwd. Het was niet een optreden waarvan ik zeg: perfect. Maar omdat de zangeres nogal eens in het publiek liep en stond te dansen met de rest, weet ik wat hun aantrekkingskracht is.

De tweede band was MUNIMUNI. Nu was de show kort en dat vond ik wel jammer. Het podium stond vol rook en je zag de bandleden amper. En ik zag dat de zanger helemaal geen hoed op had. Terwijl hij een tijdje terug nog zei dat het zijn trademark is. (Maar hij wil niet kaal worden. ;))
Dus de band liet wat liedjes horen, het publiek reageerde gemixt. Op het eind knalden ze en toen was het klaar.

SPEECIES was aan het de beurt en zoals ik ze herinnerde in Brussel een aantal jaartjes terug, zo waren ze nu ook. Sadie is Sadie en Chargeeeeeeeee (hoeveel e's?) was zoals hij altijd is. Hij speelt met het publiek, terwijl hij de drums slaat. En zo nu en dan wisselden die twee van rol. Het werd een goed feestje, want het publiek ging uit hun dak.

PHAIDIA was de band die dit evenement had verzorgd en ik had de band begin deze maand live gezien, maar dat was een korte show. Dit maal speelden ze langer en ook meer dan hun klassiekers. Het publiek hier ging weer uit hun dak. Het was een zeer goede show. Ik stond bijna vooraan te dansen op de muziek. De band vroeg laatst of er iemand was met een camera die kon filmen voor hun. En er was iemand met een big ass camera die alles stond te filmen. Dus wie weet binnenkort weer een muziekvideo?

Toen alles voorbij was, zag ik Takmi (van REMNANT). Dus ik tikte hem aan en zag daarna Marie (ook van REMNANT) naast hem staan. Eindelijk! Ik was zo bang dat ik Takmi zou missen deze vakantie. Marie had ik gezien na de liveshow van Calmando Qual, maar toen was Takmi al weg. Dus we hebben nog even staan praten. Marie bleef nog hangen, dus ik bleef nog bij haar. Maar rond 12 uur besloot ik te gaan. Ik had niet veel zin om de laatste trein naar huis te missen. Ik nam afscheid van Marie en liep naar het station. Heel veel mensen waren luid op straat. Je weet wat dat betekent! Jongens die meiden aan het dragen waren, omdat ze te dronken waren om op hun voeten te staan. Meiden die even gehurkt staan, omdat ze zich niet lekker voelen. Jongens die lopen te schreeuwen en lawaai maken door te slaan op dingen. En de treinen waren druk. Eenmaal thuis gooide ik alles in de was, want de CHOP is leuk, maar er wordt daar gewoon gerookt. Dus alles stonk naar rook. Ik nam snel een douche en ging slapen.


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Fran
Beheerder
Beheerder
Posts: 61163
Joined: Wed 29 Jul 2009, 21:00
Location: Omgeving Nederland
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Fran » Mon 27 Jun 2016, 15:38

Op de laatste maandag (voorlopig) in Japan ben ik gaan chillen, lekker kleppen met de mensen in de guesthouse en ben ik later nog gaan kijken naar mogelijkheden van verzenden van spullen. Want ik heb een beetje teveel ingekocht. :o

Daarna ben ik nog een matcha frappucino bij de Starbucks in Shinjuku gaan drinken. Dat was mijn dagje wel.


Twitter last.fm ko-fi?

Image
Vragen en suggesties? Stuur mij een PM! Of drop het in (een nieuw onderwerp in) Forum Q&A.

User avatar
Raito
Otaku
Otaku
Posts: 1676
Joined: Thu 25 Apr 2013, 22:11
Location: Belgisch Limburg
Contact:

Re: Mededeling: Fran gaat voor het eerst naar Japan!

Post by Raito » Mon 27 Jun 2016, 22:45

en ben terug bijgelezen! Zalige dagen precies Fran!
Je hebt precies ook beter weer dan hier xd


Image

Post Reply